Are you Mormon?

Are you Mormon?

Onze zoon werd deze week 17! En die leeftijd raakt voor mij aan een enorme mijlpaal in mijn eigen leven. Ik merk dat ik er al een tijd mee bezig ben: mijn kind 17 jaar…

Op mijn 17e stapte ik namelijk op het vliegtuig naar Amerika om een jaar als exchange student naar high school te gaan. Via de Rotary kwam ik terecht in North-Ogden in Utah, in een mormoonse gemeenschap. Voor vertrek had ik nog in de encyclopedie opgezocht wat dat eigenlijk betekende: de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

Toen ik daar aankwam, kreeg ik vaak eerst één vraag:
“Are you Mormon?”

Pas daarna volgde wie ik was en waar ik vandaan kwam.

Ik ging mee naar de kerk. Uit nieuwsgierigheid. Ik wilde begrijpen hoe mensen daar leefden en dachten. Ik hoorde over rollenpatronen die voor mij totaal nieuw waren. Dat meisjes vooral goede dochters moesten zijn en later echtgenotes en moeders. Dat studeren eigenlijk vooral nuttig was als je er een partner kon ontmoeten.

Tijdens ‘health class’ kregen we een nep-trouwring met een speen: wacht met seks tot het huwelijk. Toen ik vroeg waarom er niets werd verteld over anticonceptie (omdat het aantal tienerzwangerschappen daar enorm hoog was), kreeg ik een simpel antwoord: dat mocht niet.

Het was soms verwarrend, soms confronterend en eerlijk gezegd ook wel heel eenzaam. Tegelijkertijd was het een jaar dat me enorm heeft gevormd. Ik leerde hoe anders mensen naar de wereld kunnen kijken. En hoe belangrijk het is om eerst te luisteren voordat je een oordeel vormt.

Het voelde vreemd om onderdeel te zijn van een gemeenschap waar bijna iedereen anders dacht dan ik. Tegelijk ontdekte ik daar iets wat me nog steeds helpt: je kunt proberen de wereld door de ogen van een ander te bekijken, zonder dat je meteen je eigen overtuigingen hoeft los te laten.

Onze zoon is nu dus 17.
Ik hoop dat hij ook gaat reizen, andere plekken leert kennen en af en toe even voelt hoe het is om degene te zijn die anders denkt dan de meerderheid. Het is niet altijd comfortabel, maar juist daar leer je luisteren, nuance zien en ontdekken waar je zelf voor staat.

Gefeliciteerd lieve Stijn. Blijf nieuwsgierig naar de wereld en naar de mensen die je ontmoet. En blijf vooral trouw aan je eigen kompas, waar je ook terechtkomt 🩵